Sunday, May 10, 2009

કાળજામાં લોક એ બસ રૈ શક્યા
ઘાવ શૂળીનાં જે લોકો સહી શક્યા.
જે ખરે ટાંણૅ, શબદ ખૂટી ગયાં
જડ શબદ, ચેતન ગઝલનાં થૈ શક્યા

चेतन १ १

રે ! જેને પમવા મથતો રહે છે આ જમાનો,
ખુશી જેને કહે છે એ તો છે ઝોકો હવાનો.

સફરમાં હમસફર એવો મળે કોઈ મજાનો.
જો થાકો તો મળે એના ખભે તમને વિસામો.

શબદને વિંધવાની આ કળા જો આવડે તો,
પરોવી હારમાં પામો ગઝલ કેરો ખજાનો.

ભરોસાનું કરો જો ખૂન, ઈશ્વર ક્યાથી મળશે.
ભલે પઢતા રહો છો ,રોજની પાંચે નમાઝો.

चेतन 1

તાંણ્યાં છે જે તીર પર લખજે ગઝલ
પંખી કેરી ચીખ પર લખજે ગઝલ.

ગમ ખુશીમાં જે સતત વ્હેતાં રહે.
આંસુની તકદીર પર લખજે ગઝલ.

જે ખરે ટાણે ના બોલી શકાયા.
શબ્દોની તાસીર પર લખજો ગઝલ.

સાંભળી તોયે ના તું પાળી શક્યો,
ઝાંપાની એ સીખ પર લખજે ગઝલ.

ફૂલને લાગ્યાં'તા ઘા જાણ્યાં હશે,
કંટકોની ટીશ પર લખજો ગઝલ.

સૌ સલામત છો, શુકર છે એમનો.
દેશના સૌ વીર પર લખજે ગઝલ.

પાંચ વર્ષે એ ફરી પ્રગટ્યા કરે.
નેતાની તાસીર પર લખજે ગઝલ

चेतन'स ग़ज़ल

શબ્દોનાં સથવારે ચાલ્યો.
આતમનાં અજવાળે ચાલ્યો.

ડગલે પગલે તારી યાદો,
યાદોનાં પથરાળે ચાલ્યો.

બાહર-ભીતર ક્યાં એ મળતો,
કો' ગેબી ભણકારે ચાલ્યો.

મીરા- નરસીં ગુંઝે જ્યાં જ્યાં
વીણાનાં રણકારે ચાલ્યો.

હિંમત બાધી; ચાહત કેરી
બે-ધારી તલવારે ચાલ્યો.

રસ્તા-મંઝિલ હું શું જાણું,
ચાલ્યો બસ અણસારે ચાલ્યો.

ચડતી-પડતી, તડકા- છાંયા,
જીવનની ઘટમાળે ચાલ્યો.

चेतन

રેત પર , બસ નામ કાં લખવું પડે
ને ફરી લહરો મહીં દટવું પડે.

ઓશ જેવી જિંદગી જીવી રહ્યો,
તાપ પડતાં જટ્ મને હટવું પડે.

ભીતરે હો દુઃખ્નાં દાવાનળ ભલે
તે છતાં અમને સદા હસવું પડે.

ડંખ દેવાનો મને ના શોખ છે.
છેડશો તો નાગ છું, ડસવું પડે.

સ્વાભિનમાની છું, હું કાંઈ જડ નથી
પ્રેમથી કોઈ કહે, નમવું પડે.

કોઈથી ડરતો નથી બૈરીનાં સમ.
આંખ એ કાઢે ; તો ભૈ ડરવું પડે.

માંડ જડથી આજ હું ચેતન થયો.
શ્રાપ આ કોનો તરત મરવું પડે.

चेतन ग़ज़ल

દિલ મહીં બસ ગમ રહે છે, શું કરું.
રોજ ને હરદમ રહે છે, શું કરું.

રોશની છે કેટલી એના ઘરે!
આ તરફ બસ તમ રહે છે શું કરું

ફોડીને બમ, એ બધા ભાગી ગયા.
હર ઘરે મતમ રહે છે, શું કરું.

મુંબઈ છો આમ ઊભી થૈ ગઈ.
ખોફનો આલમ રહે છે શું કરું.

એ દિલાસો આપીને ચાલ્યાં ગયાં
આંખડી તો નમ રહે છે શું કરું

શ્વેત કપદાં પ્હેરી શ્રદ્ધાની અંજલી
દાગ મય દામન રહે છે શું કરું

ઘાવ પણ નાસૂર થૈ જાતા અહીં
ક્યાં હવે મરહમ રહે છે, શું કરું

નામ મઝહબ્નું ભલે ચેતન તું લે!
ભીતરે દાનવ રહે છે, શું કરું.

चेतन की ग़ज़ल

કો'ક દી' મુજ પર જરા તો હો નઝર.
પ્રેમમાં યે કાં કરે તું કરકસર.

હું અરીસે, ગોતું મુજને-ત્યાં છે તું.
કાચ જેવા કાચ પર તારી અસર.

જે જગ્યાએ મુજને છોડી તું ગઈ,
ત્યાંજ બેસી શોધું છું તારા ખબર.

પ્રેમની મંઝીલ છો ને દૂર છે.
આદરી દીધી અમે તારી સફર.

આમ તો તું સાવ કાઢે ના મને,
થાશે રે થાશે કદી મારી કદર.

એ છતે ચેતન ભલે આવે નહીં
પામશે રે, ફૂલ તારી જડ કબર

चेतन'स gazal

જીંદગી લાચાર શી જીવે હવે.
તેર તૂટે કેટલું સીવે હવે.

ક્રાંતિઓ એમજ નથી થાતી કદી
ક્યાં સુધી કો' દેહને ચીરે હવે.

આથમી છે સેંકડોની જીંદગી.
દોષ સગળો આપણાં સીરે હવે.

આમ એ મઝધારમાં ડૂબે નહીં
ડૂબશે, આવીને એ તીરે હવે.

જીંદગીમાં આટલી જલદી શી છે.
ધીરે ચેતન થોડું તો ધીરે હવે.

Friday, March 30, 2007

વસંત ગઝલ ર.પા.

છાપરાં રાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે,
માર્ગ મદમાતા થયા ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

આંખની તો વાત ના પૂછો કે એને શું થયું,.
દ્ર્શ્ય સૌ ગાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

બાધી ના બંધાઈ કંચુકીમાં એની પોટલી,
વક્ષ ચડિયાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

વાયુ અણિયાળો થયો તેની ય ના પરવા કરી,
મન ઉઝરડાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

આ ગલીમાં, ઓ ગલીમાં આ ઘરે, ઓ મેડીએ,
જીવ વહેરાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

શબ્દકોશો ને શરીરકોષોની પેલે પારનાં-
પર્વ ઊજવાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

કઈ તરફ રહેવું અમારે, કઈ તરફ વહેવું રમેશ?
ભાન ડહોળાતાં થયાં ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે.

કવી શ્રી. રમેશ પારેખ.
હંમેશ મુજબ આપનાં અભિપ્રાય આપશો .
જય ગુર્જરી,

ચેતન ફ્રેમવાલા

Saturday, March 17, 2007

વસંત વૈભવ -૩

વસંત વૈભવ -૩
બધીયે અટકળોનો એવી રીતે અંત મળે,
કોઈ પરબીડિયામાં જે રીતે વસંત મળે.

સવારે બારી ખોલતાં જ થાય છે દર્શન,
મળે ગુલમ્હોર એ અદાથી જાણે સંત મળે.

અમે જે પાનખરોમાં વિખેરી નાખેલી,
અતૃપ્ત ઝંખનાઓનો ફરીથી તંત મળે.

ગલી ગલીમાં ફરી રહી છે મહેક દીવાની,
અને ગલીઓ બેઉ છેડેથી અનંત મળે.

કરે છે આગેકૂચ પુરબ્હારમાં ફૂલો,
નશીલી સાંજને કેવો વિજય જ્વલંત મળે.

વહે તો માત્ર ટહુંકાઓ વહે કોયલના,
બધા કોલાહલો નગરના નાશવંત મળે.

કવી શ્રી. હિતેન આનંદપરા.

હંમેશ મુજબ આપનાં અભિપ્રાય આપશો .
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા

Thursday, March 15, 2007

વસંત વૈભવ -૨ હોળીને ટાણે

લોકડિયાં દેખે છે લાલ આંખમાં ઊડે ગુલાલ !
મુખડાની ખાશો ગાળ , આ તે શું કર્યું?
આડે દહાડે જોર ન ફાવ્યું, આજ હોળીનું ટાણું;
ઘણા દિવસની ગુંજ રીસની આજ ઉકેલો જાણું ! લાલ..

જે કહેશો તે 'હા' જ હાવાં, નવ માનું તે ચૂકી
-ઓરા આવો, કહું કાનમાં, 'મારા સમ દો મૂકી!" લાલ!...

શું કરું ? જો આવી સાંકડે, મારું જોર ન ફાવ્યું;
દયાપ્રીતમ! મુને કાયર કરીને તોબાખત લખાવ્યું ! લાલ !...

કવિવર્ય શ્રી દયારામ.

હંમેશ મુજબ આપનાં અભિપ્રાય આપશો .
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા

Saturday, March 3, 2007

આ બ્લોગ નાં શ્રી ગણેશ વસંત વૈભવ થી

જય ગુર્જરી,
આ બ્લોગ નાં શ્રીગણેશ વસંત વૈભવ થી કરું છું.
આશા છે આ બ્લોગ ને પણ આપ સૌ વધાવી લેશો...

ચક્લામાં ચેતી ચાલો નવાઈલાલ!
હોળીનો પૈસો આલો નવાઈલાલ!

આજે છે રંગ રંગ હોળી,નવાઈલાલ!
આવી ઘેરૈયાની ટોળી,નવાઈલાલ!

ખાવાં છે સેવ ને ધાણી,નવાઈલાલ!
દાણ માગે છે દાણી,નવાઈલાલ!

આવ્યા નિશળિયા દોડી,નવાઈલાલ!
શાહીની શીશીઓ ઢોળી,નવાઈલાલ!

ઝાલી છે હાથ્માં ઝોળી,નવાઈલાલ!
સિકલ તમારી છે ભોળી,નવાઈલાલ!

જૂની તે પોતડી પ્હેરી,નવાઈલાલ!
લાગો છો રસિયા લ્હેરી,નવાઈલાલ!

ભારે હિમ્મત તમે કીધી,નવાઈલાલ!
ભાભીની કિમ્મત કીધી,નવાઈલાલ!

ઊંધી તે ટોપી પ્હેરી,નવાઈલાલ!
હસશે ગામની ગોપી,નવાઈલાલ!

ચશ્માની દાંડી વાંકી,નવાઈલાલ!
આંખોની આબરૂ ઢાંકી,નવાઈલાલ!
શ્રી વેણીભાઈ પુરોહિત..

હંમેશ મુજબ આપનાં અભિપ્રાય આપશો .
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા